1850
Η Αθήνα ήταν ακόμα μία μικρή πόλη κάπου στο κέντρο
τoυ νεο ιδρυθέντος ελληνικού κράτους - 1832-.
Υπήρχαν μόνο μερικά κτίρια διασκορπισμένα σε όλη την πόλη.
'Ενα από αυτά τα νεοκλασσικά κτίσματα ήταν το Booze,
το οποίο τότε ήταν χτισμένο ως κατοικία,
και περιελάμβανε ένα χώρο στάθμευσης για
άμαξες, το μέσο μεταφοράς εκείνου του καιρού.
Κάοια στιγμή αργότερα πρέπει να κάηκε ολοσχερώς αλλά
ξαναχτίστηκε το 1919 βασισμένο στα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια
με βάση τον πατέρα της ιδιοκτήτριας Λίας Σταμοπούλου.

Έναν αιώνα μετά

1955
Ο πατέρας της Λίας Σταμοπούλου αγοράζει το κτίριο
το οποίο είναι ακόμα ένα κτίριο με διαμερίσματα.

Γύρω στο 1960
Οι τελευταίες οικογένειες που έμεναν στο κτίριο το εγκαταλείπουν
και τα δύο διαμερίσματα μετατρέπονται σε εμπορικούς χώρους.
Κάθε δωμάτιο ήταν μία επιχείρηση κυρίως γύρω από το ντύσιμο .
Στο ισόγειο ήταν ήταν ένα καταστημα ανδρικών υφασμάτων η "Στερλίνα",
το οποίο αργότερα πουλούσε μόνο λινό.
"Έμειναν για πολλά χρόνια μέχρι και το 2000" θυμάται η Λία

1989
Είναι η ώρα για την Αθήνα να γνωρίσει το Booze.
Στο δεύτερο όροφο υπήρχε ακόμα ο διάσημος ράφτης
Μπατζόπουλος που έφτιαχνε ρούχα για την avant garde των
50's και των 60'ς. Οι φήμες μιλούν ακόμα και για τον Yves Saint Laurent
θυμάται η Λία.

Από το 1989 και μέχρι σήμερα Αυτό το 4-όροφο κτίριο
αντανακλά ιστορίες ,
δημιουργούνται έργα τέχνης,
προβάλλεται video art ,
διδάσκονται σεμινάρια,
γίνονται θεατρικές παραστάσεις και
σχεδόν κάθε μορφή τέχνης
έχει με κάποιο τρόπο συνδεθεί ή δημιουργηθεί σ'αυτό.

Ποντικοπαγίδες έργο της Λίας Σταμοπούλου